Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΟΥ “ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ”

Η πρώτη μικτή Στοά στην Ελλάδα ιδρύθηκε στην Αθήνα με το διακριτικό όνομα «Αθηνά». Εγγράφηκε στή Χρυσή Βίβλο τού Διεθνούς Μικτού Τεκτονικού Τάγματος LE DROIT HUMAIN – ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΟ στις 27 Οκτωβρίου του 1926 και έλαβε τον διακριτικό αριθμό 815. Έλαβε την οριστική Καταστατική της Χάρτα από το Ύπατο Συμβούλιο του «Ανθρώπινου Δίκαιου» στις 6 Νοεμβρίου του 1926. Από τα 10 ιδρυτικά της μέλη τα δύο ήταν γυναίκες. Ακολούθησε η ίδρυση των Στοών “Απόλλων, 915” (1929), “Θησεύς, 938” (Χανιά, 1932), “Αναγέννησις, 939” (1933) καί “Θέμις” (1935). Το 1935 δόθηκε από το Ύπατο Συμβούλιο καί η Καταστατική Χάρτα γιά την ίδρυση της Ελληνικής Δικαιοδοσίας του «Ανθρώπινου Δίκαιου» στην Ελλάδα, που περιελάμβανε τις πιό πάνω Στοές. Η λειτουργία της Δικαιοδοσίας διαταράχθηκε από απόφαση του Μεταξά γιά τις τεκτονικές δυνάμεις. Η λειτουργία των Στοών εν γένει στην Ελλάδα διεκόπη, λόγω του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το 1940. Η επαναλειτουργία της Στοάς «Αθηνά» και στη συνέχεια των υπολοίπων ξεκίνησε το 1947. Στα επόμενα χρόνια ιδρύθηκαν και προσχώρησαν επίσης οι μικτές Στοές «Ελλάς, 1117» καί «Ίσις, 1119». Η “Αναγέννησις” καί η «Θέμις» επαναλειτούργησαν επίσης καί, μετά την προσχώρησή τους στο «Ανθρώπινο Δίκαιο», έλαβαν νέο διακριτικό αριθμό: 1118 η πρώτη καί 1120 η δεύτερη. Οι Ελληνικές Στοές λειτούργησαν αρχικά ως Δικαιοδοσία και, όταν αυξήθηκαν αρκετά, ιδρύθηκε το 1964 η Ελληνική Ομοσπονδία «Το Ανθρώπινο Δίκαιο».

Τα χρόνια της χούντας η λειτουργία της Ελληνικής Ομοσπονδίας, όπως και των άλλων Ελληνικών Τεκτονικών Ταγμάτων αρχικά συνεχίστηκε, αλλά διεκόπη αργότερα. Οι Στοές άρχισαν ξανά τη λειτουργία τους μετά την μεταπολίτευση, και πάλι αρχικά με τη μορφή Δικαιοδοσίας. Η ίδρυση της Στοάς «Αναγέννηση, 1337» το 1982 στην Ανατολή Πειραιά έδωσε τη δυνατότητα στην τότε Δικαιοδοσία να αναβαθμιστεί για δεύτερη φορά σε Ομοσπονδία το 1984. Η Ελληνική Ομοσπονδία αναπτύχθηκε στην πορεία των χρόνων, πολλαπλασίασε τις Στοές της, ανθοφόρησε και εκτός Αθηνών, απέκτησε ιδιόκτητο κτίριο στην οδό Επιδάμνου της Αθήνας με δωρεές Αδελφών, και βοήθησε σημαντικά στην ίδρυση Στοών το 1994 σε γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία καί η Ρουμανία.

Το 1996 υπήρξε έτος κρίσης. Στις 27 Ιανουαρίου 1996, και μετά από προβλήματα πού εντοπίστηκαν από το 1995 και εξετάστηκαν ενδελεχώς, το Ύπατο Συμβούλιο με Διάταγμά του διέγραψε εφ΄ όρου ζωής από το «Ανθρώπινο Δίκαιο» τον Αδελφό Β. Πάτκα, 33 ο, τότε Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου, «λόγω αντιτεκτονικής συμπεριφοράς» πού «δεν συνάδει με την ατμόσφαιρα ειρήνης και αρμονίας πού πρέπει να βασιλεύει» στο Τάγμα και την Ομοσπονδία.

Στη συνέχεια αυτής της απόφασης, ο διαγραφείς Αδελφός μαζί με ορισμένα άλλα μέλη πού αποχώρησαν από το «Ανθρώπινο Δίκαιο», ίδρυσαν στις 8-2-1996 το «Διεθνές Τεκτονικό Τάγμα ΔΕΛΦΟΙ».

Η διάσπαση αυτή τραυμάτισε και εξασθένισε την Ελληνική Ομοσπονδία του «Ανθρώπινου Δίκαιου», πού – λόγω της αριθμητικής της μείωσης – υποβαθμίστηκε σε Δικαιοδοσία, σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Συντάγματος. Έκτοτε, οι Στοές του «Ανθρώπινου Δίκαιου» στην Αθήνα λειτουργούν σε ενοικιαζόμενο κτίριο επί της οδού Θήρας.

Με επίμονες προσπάθειες, δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία και αγάπη, οι εναπομείναντες Αδελφοί και Αδελφές ενδυνάμωσαν και πολλαπλασίασαν πάλι με τον καιρό τις Στοές (από 1
ο μέχρι και 32 ο βαθμό και Τρίγωνο του 33 ο) του «Ανθρώπινου Δίκαιου», πού το 1999 το Ύπατο Συμβούλιο αναβάθμισε για τρίτη φορά σε Ομοσπονδία.

Το 2008, με απόφαση του Υπάτου Συμβουλίου, συγκροτήθηκε το Μεγάλο Συμβούλιο των Μεγάλων Γενικών Επιθεωρητών (του 33 ο).

Η Ελληνική Ομοσπονδία συνέχισε τη βοήθεια προς τις Στοές του «Ανθρώπινου Δίκαιου» στη Βουλγαρία, πού κάποια στιγμή αποτέλεσαν την Βουλγαρική Ομοσπονδία. Συνέβαλε, επίσης, η Ελληνική Ομοσπονδία στην ίδρυση Στοάς του «Ανθρώπινου Δίκαιου» στη Λευκωσία της Κύπρου, που στη συνέχεια ετέθη υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου, όπως όλες οι Πρωτοπόρες (Πιονιέρικες, οι πρώτες σε κάθε χώρα) Στοές του Τάγματος.

Η Ελληνική Ομοσπονδία του «Ανθρώπινου Δίκαιου» είναι
η πρώτη μικτή τεκτονική δύναμη στην Ελλάδα, καί η μόνη στη χώρα μας πού δημιουργήθηκε από ιδεολογία κι όχι από διάσπαση ή απόσχιση. 

Τα μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας συνεχίζουν αθόρυβα αλλά συστηματικά το έργο τους για την προσωπική τους βελτίωση, την έρευνα της Αλήθειας και την υλοποίηση των ιδεωδών τους, διδασκόμενα ακόμα και από τις αρνητικές εμπειρίες και τείνοντας αδελφικά το χέρι σε όσους επιθυμούν να συνεργαστούν μαζί τους